Ik hoop dat bij jullie allen de vingers er nog áán en de ogen er nog ín zitten. Want er is zoveel geknald de afgelopen nacht! Nu zijn we zojuist met ons nieuwjaars-ommetje gelukkig geen onderdelen tegen het lijf gelopen, maar wel heel veel troep, een opgeblazen hondenpoep-bak en een kledingbak die door een goedgeplaatste vuurwerkaanslag aan de wandel is gegaan. Maar dat alles valt natuurlijk in het niet bij wat je nu ziet als je de NOS app opent.
Oud en Nieuw vieren moet een feestje zijn, maar dat straalt de app nu even niet bepaald uit. Wat een ellende! Geweld, vernieling, een kerk uitgefikt, diverse dodelijke vuurwerkongevallen, en dan de enorme ramp in Zwitserland, die ons allemaal doet terugdenken aan Volendam, 25 jaar geleden.
Ik stel me nu al die families voor, die het nieuwe jaar moeten beginnen met het regelen van een uitvaart. Of al die patiënten die het nieuwe jaar beginnen met vuurwerkletsel, en vanaf nu hun hele leven lang achtervolgd worden door de gedachte: 'Had ik maar...'
Ik heb er verder denk ik niet zo'n mening over hoor. Steek je wel graag vuurwerk af, dan snap ik dat je het een fijne traditie vindt en baalt van het verbod. Ben je erop tegen, dan snap ik je ook heel goed. Ik heb nog nooit in mijn leven een euro uitgegeven aan die in mijn ogen zijnde onzin. En je zult maar hulpverlener op de Spoedeisende Hulp zijn: hoe frustrerend is dat, zoveel letsel wat voorkomen had kunnen worden. Maar ja, al die drugs- en drankgerelateerde problematiek waar ze mee moeten dealen, dat vind ik net zo zonde van de zorgcapaciteit.
Goed, ik schreef dat ik er geen mening over heb, dat horen jullie wel.
Nu hoeft niet iedereen zo'n rustige Oud en Nieuw als ons te hebben, want dan werd het wel een hele saaie bedoening. Dit jaar bij ons enigszins noodgedwongen, alhoewel ik me afvraag of het in huize Sloetjes er veel heftiger aan toe zou zijn gegaan als dat niet zo was.
Noodgedwongen, want ziekte. Hadden we ooit eerder met Oud en Nieuw: pseudokroep bij een 2-jarig kereltje. Zaten we om 23:30 te stomen in de badkamer.
Nu was het griep. Een good-old ouderwetsch viraal exemplaar, die we hoogstwaarschijnlijk opliepen tijdens een superspreading-event: het clubfeest van de kerk. Want niet alleen wij waren geveld, er waren veel meer slachtoffers te betreuren.
Dit venijnige exemplaar had vooral Xander goed te pakken! Vanaf zaterdag al de pineut, en op het ziekste moment lag hij alleen maar te slapen, kregen we hem bijna niet meer wakker, wilde hij zelfs niet meer drinken, en vroegen we ons af: gaat dit goed? Eén belletje naar de huisarts om advies, en we moesten prompt binnen drie kwartier langskomen. Met zijn voorgeschiedenis wordt hij extra snel beoordeeld. Conclusie: alles is goed, alleen gewoon goed ziek door een virus. Nou, zover waren wij inmiddels ook met onze conclusie, maar het is wel fijn dat de huisarts altijd even goed tijd voor hem neemt en hem goed nakijkt.
Hij knapt gelukkig goed op, maar het gaat niet zo snel als eerdere wederopstandingen die hij had na een ziekteperiode. Slap, donkere kringen onder de ogen, eetlust komt maar langzaam terug, en een klein stukje lopen vergt behoorlijk energie. Plus dat hij nu alles bij elkaar hoest en proest. Maar de weg omhoog is weer ingeslagen!
Ikzelf deed ook gelijk maar mee. Niet zo heftig, maar toch even een paar beroerde uurtjes.
Gelukkig was ik op oudejaarsdag ietwat hersteld om voor het eerst in mijn leven zelf oliebollen te bakken. Ik hoefde niet veel te bakken, maar ik vond het gewoon leuk om eens gedaan te hebben. En ja, voor herhaling vatbaar! Ze waren erg lekker, ik denk door het goede rijzen dat ze zo lekker luchtig waren. En het viel me mee hoeveel werk het was.
De avond was rustig, althans ín huis. Buiten werd flink geknald! Xander lag er rond 21.00 uur in, maar werd om 23.15 uur wakker door het geknal. Hij was volledig in paniek!
Wat een verschil in kinderen: er lopen er hier in het dorp van zijn leeftijd op oudejaarsdag met hun rugzakjes om eindeloos te knallen. Maar Xander is de andere kant. Hij komt de hele oudejaarsdag niet buiten vanwege zijn angst voor knallen, en toen het 's avonds steeds erger werd, en hij om 23.15 uur met grote paniek in de ogen en de vingers in de oren vroeg of dit al het ergste was, moesten we hem meedelen: nee jongen, het gaat nog veel erger worden.
Ronald kwam op het lumineuze idee: de noicecancelling koptelefoon! Die had Xander gekregen tijdens zijn ziekte, maar die durfde hij nooit op. Maar nu de knallen zo heftig waren, wilde hij hem wel op, terwijl hij ondertussen Rail Away keek en één van ons naast hem op de bank zat.
Op deze manier was het te hendelen voor hem. Hij was nog wel gespannen, maar de ergste angst was weg. Beetje jammer dat ze juist bij ons in de buurt vrij lang door gingen met het afsteken van vuurwerkpotten, maar goed, dan nóg maar weer een aflevering van Rail Away er achteraan.
Om 1.00 uur konden we gaan slapen, en hoe heerlijk is dan de rust als je wakker wordt!
En nu is het zo'n typische 1 januari. Beginnen met een verfrissende douche, een ommetje door het dorp, af en toe een oliebol, en kijken naar skischansspringen met het ongeëvenaarde commentaar van Evert ten Napel. Happy New Year!
