Ik werd even wakker van de wekker, maar was alweer in slaap gevallen toen hij vertrok.
Xander is nog een week vrij, en dat betekent dat ik nog een week in een halve vakantiemodus sta. Thuis roept de normale plicht weer, tegelijk wil Xander nog wel af en toe leuke dingen doen.
En hoe fijn, hij laat me 's ochtends nog een beetje uitslapen. Niet tot 9.30 uur, en dat hoeft ook niet. Tot 7.30 uur is ook al fijn.
We hadden nog fijne dagen na onze thuiskomst.
Het zwembad bij familie Brüstle was zo goed bevallen, dat we 2 dagen na thuiskomst naar Obelink trokken en een exemplaar voor onszelf kochten. Totaal niet logisch, halverwege augustus. Maar met deze klimaatverandering weet je toch niet hoeveel warme dagen er nog komen. Dus we hebben 'm nog gewoon opgezet en 4 uur lang de tuinslang erin gehangen met koud kraanwater. Een materie op zich, met chloor en PH waardes enz, maar we snappen het. En ik vind het eigenlijk een heel leuk werkje: het zwemwater optimaal schoon en blauw houden.
Want dat was wel een voorwaarde. Ja, ik wil heus wel een fatsoenlijk zwembad in de tuin. Maar niet dat het water binnen 3 dagen een grijze troebele massa wordt. Dus filter erbij, waterkwaliteit testen, chloor, en elke dag even spelen met een schepnet. Alles om het zwembad ook daadwerkelijk aanlokkelijk te houden om erin te duiken, ook voor Ronald en mij.
Enige nadeel is dat in deze tijd van het jaar het water niet meer opwarmt. Dus het is wel écht ontzettend brrrr koud!
Ik heb nu voor mezelf als doel gesteld om eigenlijk elke dag even erin te gaan. Hoe koud het water ook is. Gewoon, omdat het goed voor je lijf en je mentale gestel is.
Nou is de missie 'elke dag' nu al mislukt. Goed, probeer ik het regelmatig te doen. Ook al een mooi streven.
En ja, het is ontzettend koud. Maar ik blijk mijn doel 'binnen anderhalve minuut door zijn' wel te halen. En dat vergt een hoop focus, vooral op de ademhaling. Maar het moet gezegd: daarna voel ik me echt heerlijk!
Wat deden we nog meer in de laatste vakantieweek?
We bezochten mijn ouders, en combineerden dat met een bezoekje aan Dordt met de waterbus. Ah, heerlijk, dat water, de deining, en simpelweg even terug naar mijn roots.
Alle knuffels in huis kregen met dat mooie weer een wasbeurt. En aangezien we nu een wasmachine met een raampje hebben, was dat natuurlijk feest voor Xander. Of, nou ja, het was natuurlijk best een beetje een zielig gezicht, al die knuffels om beurten met de kop in het sop. Dus ging Xander er op een krukje bij zitten, en werden alle knuffels bemoedigend toegesproken. En de minuten op het scherm afgeteld.
'Mamaaaa! Hij staat op 0, ze kunnen eruit!' Hoppa, op de droogmolen, en de volgende lading giraffen, honden en tijgers gingen de trommel in.
Heerlijk, ze roken weer een paar dagen fris! (Totdat ze weer ondergekwijld worden, stiekem toch weer buiten in het gras liggen, bij het eten ook mee-eten, of door de woonkamer gesleept worden, en ze weer die ouderwetse vieze slaap-kwijl-viezevlekken-geur hebben.)
Ronald ging met de motor naar de Sail In! Hij had een prachtig uitzicht over het Noordzeekanaal, en wij minstens net zo mooi maar dan voor de tv.
Xander vond het waanzinnig interessant, en bij thuiskomst van Ronald werden gelijk namen van schepen uitgewisseld, en waar ze vandaag kwamen. 'Heb je die met die rode zeilen ook gezien op tv?' 'Ja papa, en die kwam uit Peru!'
Bizar wat hij voor feitjes Xander onthoud. En inmiddels worden thuis nu elke dag met blokken zeilboten gebouwd.
En verder gingen we natuurlijk nog een keertje naar de Monkeytown, naar koffieboerderij Groot Nibbelink, ging Ronald nog een dagje toeren met zwagerlief, en hebben we volgens mij nog nooit zo vaak buiten de deur gegeten als die week.
Het was dus een onwijs actieve vakantie, met prachtig weer, en we hebben veel leuke actieve dingen gedaan. Genoeg dus om de vakantie een hoog cijfer te geven (Ronald geeft de vakantie achteraf altijd een cijfer).
Zou je denken.
We zijn alleen vergeten in het Schwarzwald die echte originele Schwarzwalder Kirschtorte te eten. En dat kan Ronald maar niet vergeten. Dus vraag ik 'm naar het cijfer, dan krijg ik nu steeds te horen: 'Ja, het was echt leuk, dus in principe een hoog cijfer. Maar ja....die taart hè...!'
Goed. Hij rijdt met zijn motor daar maar een keer apart voor terug. Ik vond het zonder die taart een prima vakantie. Ik hou trouwens sowieso ook niet van die taart, maar dat terzijde...
