Drie meter naar links moest een pad zijn. Zei de Komoot App. Ik had nog eens extra ingezoomd. Ja, een zwart streepje. Maar er was geen pad te bekennen. Wel een hek met prikkeldraad waar we tussendoor waren gekropen. Terug wilden we al helemaal niet. We waren net zo blij dat we een koelere route hadden gevonden in plaats van die lange asfaltweg. En we moesten bij die andere grote weg zijn. En dus banjerden we door.
Ik hoorde een trekker en zag een stofwolk. En ik werd ietwat onrustig: oef, toch geen boze boer straks? Ach, we bleven aan de rand van het weiland, en dan zou ik wel simpelweg mijn Komoot app laten zien. 'Waar is nou dat pad?' Maar er kwam geen boze boer. En bij de grote weg aangekomen bleek er ooit wel een pad te zijn geweest, maar die was compleet dicht gegroeid.
Poeh, het was alweer heet. Of het nu de overgang is van het koelere weer naar dit zomerse weer, of dat er niet veel wind staat: we vonden het al onbehoorlijk warm.
Maar gelukkig, ook al was de man zwaar toe aan weekend, hij besloot vrijdagmiddag toch het zwembad uit de garage te pakken. Puzzelen, hé we missen het boekje, 'ik mis een derde handje', maar niet lang daarna het historische moment: 'en hij staat!'
Brrr het kraanwater was amper 15 graden. Maar dat opwarmen ging snel, ondanks dat het een aardige bak water is. Zo'n 4 graden per dag. Dus we zitten nu al aan de 23/24 graden. Koud, maar lekker na een warme wandeling!
Je zou trouwens met deze warmte en volle bak zon maar op een hete treinrails zitten. Niet gedwongen, maar vrijwillig.
Het was afgelopen zaterdag weer bal. Het was verboden, maar hé, als iets verboden is doen we het juist. Dus begon het met een sit-in op Utrecht Centraal, maar zodra ze de kans kregen, ging het op een drafje naar de hete rails. Hoppa, hele dienstregeling weer overhoop, en politieagenten die ze stuk voor stuk moeten weghalen terwijl we hun capaciteit juist op andere vlakken zo nodig hebben.
Nobel hoor. Ja, ze zullen ongetwijfeld idealisme voelen voor een beter klimaat. Maar ik denk dat er nóg meer behoefte aan sensatie is. En de CO2 uitstoot gaat niet naar beneden doordat al die politiebusjes weer moeten uitrukken.
Ik zeg: verhaal de politie-inzet en alle extra kosten door een verstoorde treindienstregeling op deze activisten. Benieuwd hoe lang hun actiebereidheid dan nog duurt.
Goed, zo heeft iedereen weer een andere invulling van zijn Pinksterweekend. Ik neem nog maar eens een hap van mijn boterham. Het is 07:54 uur en we rijden steeds verder Duitsland in. Het is nog megarustig op de weg. Onze bestemming? Bad Münstereiffel. Een dagje wandelen, relaxen, genieten van hopelijk mooie vergezichten, en heel veel smeren, drinken en schaduw opzoeken!
