Dat ging het gelukkig ook. Maar toch. Ik had dagenlang het gevoel dat ik aan het roeien was in appelstroop. Het ging moeizaam, het kostte allemaal veel tijd, en ik was moe. Simpelweg kei-moe.
Ik dacht dat het winterseizoen toch wel mijn ding was. Korte dagen, wisselvallig weer, kaarsjes, lampjes, gezelligheid, lekker bij de warme kachel. En ja dat vind ik nog steeds. Alleen stroom ik niet over van energie.
En wat gebeurt er met weinig energie? Dan kom ik aan het zitten. En ga ik zitten, dan komt die telefoon erbij. En dan word er gescrolld. En dat is leuk. En tegelijk brengt me dat juist in die vicieuze cirkel. Want die telefoon kost me gruwelijk veel tijd, en waar ik er beter aan zou doen regelmatige powernapjes te doen of zinloos uit het raam te staren, pomp ik mijn hoofd nog verder vol met prikkels.
En daar moet verandering in komen. Er gaat vanaf nu weer overal een tijdslot op. In ieder geval op Insta, WhatsApp en Pinterest.
De NOS app knikker ik voor de 34e keer weer van mijn telefoon af. Elke keer vind ik het nieuws interessant, om vervolgens op een punt te komen dat ik al het nieuws zo negatief, veel, overweldigend en onoplosbaar vind. Als ik dan wil scrollen, dan kan ik beter mijn hoofd vullen met leuke buitenideetjes voor de tuin op Pinterest. Een stuk vrolijker, rustiger en overzichtelijker.
Mijn NotesApp mag wel ongelimiteerd. Die is er namelijk juist niet om mijn hoofd vol te pompen, maar om mijn hoofd leeg te laten vloeien. Die is er voor al die losse eindjes die ik moet onthouden, voor losse stukjes blog wanneer ik inspiratie heb, om to do lijstjes en boodschappenlijstjes te maken, en voor al die overige praktische zaken die ik na 2 minuten alweer dreig te vergeten.
Op zulke dagen vind ik ergens troost in het beeld van een boom in de herfst. Waar die de hele zomer vol in blad heeft gestaan, geeft hij vervolgens in de herfst nog 1 keer alles voor die prachtige herfstkleuren. Om daarna langzaam alles te verliezen. Het lijkt klaar voor dat seizoen. Nog een enkel blad hangt eraan, maar verder voor je gevoel zit er weinig sprankelende energie in. Hij gaat in rust.
En misschien is dat wat ik ook even maar moet accepteren. Het is de tijd om in rust te gaan. Om datgene te doen wat nodig is om goed verder te blijven leven, zonder alle uitbundige activiteiten die ik eigenlijk nog wil doen.
Tijd om te rusten. Op tijd naar bed te gaan. Niksen. Gedachten te laten komen en weer te laten gaan. Niks moet.
En dat is een gewaagde, met de feestmaand voor de deur. En toch is juist dat in deze maand zo belangrijk.
Want zeg nou zelf: wat moeten we deze maand nu echt? Moeten al die familiebezoekjes? Moet Sinterklaas uitgebreid gevierd worden? Moeten de meest leuke cadeaus aangeschaft worden? Moeten we vooral het allemaal heel gezellig hebben?
Nee, ikzelf moet niks. Zeker niet als je bedenkt dat wij naast alle feestdagen deze maand nog een kind jarig hebben, de driemaandelijkse controles in het Maxima, de jaarlijkse controles in het oogziekenhuis, er Sinterklaas op school komt, en een gezellige middag van de kerk georganiseerd wordt.
En als je dit rijtje bekijkt, en je bedenkt dat wij als mensen ook meebewegen met de cyclus van de natuur, en dus eigenlijk die boom zijn die in rust gaan, dan is dat ongelooflijk tegenstrijdig.
En dus spaar ik. Energie. Voor datgene wat ik wél wil. En alles wat mijn energie wegzuigt en niet noodzakelijk is, probeer ik zoveel mogelijk te vermijden.
En datgene wat me wél energie geeft, daar zet ik op in. De feestdagen doorbrengen met diegenen die ik om mij heen wil hebben. Niet alles volplannen, maar ruimte voor last minute overlaten. Mijn ereader vullen met boeken om de komende tijd lekker te lezen. Genieten van de kerstlampjes, zowel in ons huis als bij anderen in/bij huis.
Mooie programma's kijken. Veel tijd in de luie stoel doorbrengen.
Kortom: een drukke maand in alle rust doorkomen. Daar ga ik voor!
P.S. over sparen gesproken: Xander heeft zijn spaarpot ontdekt. Niet om uit te geven, maar deze Dagobert Duck zit eindeloos zijn geld te tellen. En op te tellen op zijn rekenmachine.
Elke keer is de uitkomst weer anders, fascinerend...
